اوج مهرباني خدا
خداوند به حضرت موسي (ع) فرمود: من داراي بندگاني هستم كه بهشتم را بر
آنها ارزاني داشتم و آنانرا فرمانروا در بهشت نمودم.
موسي (ع) عرض كرد : پروردگارا اينان كيانند ؟
خداوند فرمود : هر كسي كه مومني را خوشحال سازد.
مومني در كشور يكي از طاغوتها بود و آن طاغوت به آن مومن اهانت مي كرد
و او را تحقير مي نمود.آن مومن از آن ديار به بلاد شرك گريخت و بر يكي از
آن مشركان وارد شد و آن مشرك به او پناه داد و از او پذيرايي كرد.
وقتي كه مرگ آن مشرك فرا رسيد خداوند به آن مشرك الهام كرد :
به عزت و جلالم سوگند كه اگر براي تو در بهشت محلي بود تو را در آن سكونت
مي دادم ولي بهشت بر مشرك حرام است.اما اي آتش....
" او را بترسان ولي مسوزان و آزارش مرسان ".
(( اصول كافي_جلد 2 ))
|+| نوشته شده توسط کلبه تنهایی در یکشنبه 28 بهمن1386 ساعت 11:42 قبل از ظهر |