عشق, رقص زندگيست

ميل به عشق قاطعانه ترين نشانه براي اثبات وجود خداوند است. گواه ديگري وجود ندارد.

چون انسان عشق مي ورزد, پس خدا وجود دارد.

چون انسان بدون عشق نمي تواند زندگي كند پس خدا وجود دارد.

در واقع خدا و عشق هم معني هستند.زندگي با عشق همان زندگي با خداست.

شناخت عشق, شناخت خداست.هيچ دليلي براي وجود خداوند به جز عشق نيست, همچنين هيچ

 راهي براي پرستش او غيراز عاشق شدن وجود ندارد.

انسان معبد خداوند است.معبد قابل رويت است ولي خدا را نمي توان ديد.به همين علت است كه

 خداوند به سادگي فراموش مي شود.

عشق دروازه ايست كه به خداوند باز مي شود.

                                             عشق, رقص زندگيست.

                                                                                                      (( اوشو ))