عشق, رقص زندگيست

ميل به عشق قاطعانه ترين نشانه براي اثبات وجود خداوند است. گواه ديگري وجود ندارد.

چون انسان عشق مي ورزد, پس خدا وجود دارد.

چون انسان بدون عشق نمي تواند زندگي كند پس خدا وجود دارد.

در واقع خدا و عشق هم معني هستند.زندگي با عشق همان زندگي با خداست.

شناخت عشق, شناخت خداست.هيچ دليلي براي وجود خداوند به جز عشق نيست, همچنين هيچ

 راهي براي پرستش او غيراز عاشق شدن وجود ندارد.

انسان معبد خداوند است.معبد قابل رويت است ولي خدا را نمي توان ديد.به همين علت است كه

 خداوند به سادگي فراموش مي شود.

عشق دروازه ايست كه به خداوند باز مي شود.

                                             عشق, رقص زندگيست.

                                                                                                      (( اوشو ))

دوستت دارم

يك بار خواب ديدن تو به تمام دنيا مي ارزد....

نگو كه روياي دور از دسترس خوش نيست,

قبول ندارم,

گرچه به ظاهر جسم خسته است....

ولي دل دريايي است,

تاب و توانش بيش از اين هاست....

دوستت دارم...

و تاوان آن هرچه باشد, باشد.

دوستت خواهم داشت,

بيشتر از ديروز..

باكي ندارم...از هيجكس و هيچكس...كه تو را دارم.

عشق ناب مي كند

خداوند, عشق است. عشقي كه هنگام نفوذ به درون ما نرم مي كند, ناب مي كند, تازه مي كند,

باز سازي مي كند,درون آدمي را باز مي سازد.عشق با قطعيت تمام به حضورش ادامه خواهد داد.

خدا, خداوند جاودانه, عشق است.بنابراين به دنبال عشق, به دنبال اين لحظه جاودانه برويد.

به دنبال يگانه چيزي كه تا هنگامي كه نوع بشر به پايان روزگار خود برسد, مي ماند.

عشق يگانه واحد پولي است كه كيهان مي پذيرد,هنگامي كه تمامي سكه هاي ديگر از تمامي

 ملت ها ارزش و كاربرد خود را از دست داده اند.

                                                                                    (( پائولو كوئليو ))

سخن هشتم : اعتراف

سخن هشتم

 

سلام به همه دوست هاي عزيز و گلم. سلام به همه شما عاشق هاي پاك. من, كلبه تنهايي... كسي

 كه شما عزيزان تا حالا به من خيلي لطف داشتين و با حضور سرشار از عشقتون كلبه تنهايي منو

 رونق دادين...الان مي خوام در حضورشما يه اعتراف بزرگ  بكنم....يه اعتراف دردناك....اعتراف

به بدي هايي كه به يك نفر كردم . من يه عاشقم... عاشق كسي هستم كه تمام قلبم رو پر كرده....

 دوستش دارم و اون هم خيلي بيشتر از خودم منو دوست داره.جوري كه عشقش قابل تصور نيست..

....اما مي دونين من با  اون كه اين همه منو دوست داره تا حالا چي كار كردم ؟

 

او در تمام سختي ها كنارم هست. كمكم مي كنه. هيچوقت نشده ازش كمك بخوام و دستم رو نگيره..

هيچوقت تنهام نذاشته...اما من در مقابلش خيلي وقته ها اون رو توي تنهاييش رها كردم....

هر وقت كه غمگين مي شم يا دلم مي گيره مي رم پيشش....هر كاري مي كنه كه  از غم و قصه در

 بيام و خوشحال بشم...نمي تونه ناراحتيم رو تحمل كنه...اما من همينكه از دلتنگيم بيرون ميام و

 شاد مي شم ديگه فراموش مي كنم كه چه كسي منو ازين حالت در اورده...

همه كاري ميكنه كه من شاد باشم....اما من خيلي وقت ها در اوج شادي هام اون رو فراموش

 مي كنم...هر كاري و هر چيزي ازش  مي خوام برام انجام ميده. بدون منت, بدون انتظار و توقع...

 اما من حتي كوچكترين كارهايي رو هم كه از من مي خواد براش انجام نمي دم و به حرفش گوش

 نمي دم...تمام لحظه هايي رو كه مي تونستم كنارش باشم و بهش عشق بورزم ازش گرفتم...

 

هر كاري رو كه ازش مي خوام, هرچقدر بزرگ,  با عشق و علاقه و حوصله برام انجام ميده اما

من خيلي وقت ها حتي كوچكترين كارهايي رو كه اون رو خوشحال مي كنه با عجله و بي توجهي

 انجام مي دم..او كارهايي رو كه من دوست ندارم انچام نميده اما من هر وقت كه خواستم كاري رو

 كه اون دوست نداره انجام بدم , دستم رو مي گرفت  كه اون كار رو نكنم .اما من بهش توجهي

نمي كنم و كارخودم رو مي كنم.هميشه با صبر و حوصله  و با تمام وجودش به حرف هاي من گوش

 مي ده اما من خيلي وقت ها به حرفش گوش ندادم....

او دلش مي خواد من هميشه كنارش باشم اما من اون رو خيلي وقت ها تنها مي زارم.

با اينكه هميشه كنارم ايستاده ...با اينكه مي دونم داره نگاهم ميكنه ..اما من بازم گناه ميكنم.

آره من با خداي خودم اين كارها رو كردم... من با كسي كه به اندازه وجود  و هستيش ما آدم ها رو

دوست داره اين كارهارو كردم.... آخه كدوم عاشقي مثل من با معشوقش اين كار ها رو مي كنه...

آخه كدوم معشوقي مثل من با عاشقش اين كارهارو مي كنه....

 

آره.. من شايد بدترين بنده روي زمين باشم...من شايد گناه كارترين انسان روي زمين باشم....اما...

خدايا يه حرفي رو دارم كه مي خوام بهت بگم:

خداي مهربان من. مي دونم كه بازم گناه مي كنم...مي دونم بازم تنهات مي زارم... اما خدا... اگه

حتي من تورو فراموش كردم تو منو فراموش نكن, مي دونم كه هيچوقت اين كارو نمي كني...

مي دونم كه هيچوقت پشتم رو خالي نمي كني ... اما خدا..زندگي بدون تو يعني هيچ....بدون تو

حتي آتش جهنم هم منو قبول نمي كنه... خدا يا هر چقدر كه من بيشتر از تو دور مي شم, تو بيشتر

 به من نزديك شو...خدايا ..با تمام بدي هايي كه بهت كردم...تنها يك جمله مي گم:

                                                                 دوستت دارم خدا..حتي اگر در جهنم باشم

 

اگر باشي تو با من

در آن پر شور لحظه.....

دل من با چه اصراري تو را خواست , و من مي دانم چرا خواست...

....و من مي دانم كه پوچ هستي و اين لحظه هاي پژمرنده....

كه نامش عمر و دنياست.......

اگر باشي تو با من..خوب و جاويدان و زيباست.

                                                         

                                                      ((مهدي اخوان ثالث ))

هر صبح آغازي ديگر است

هر صبح آغازي ديگر است.

هر روز, جهاني است كه از نو تولد مي يابد.

امروز, روزي نو است.

اين دنياي من است كه امروز,

از نو بنياد مي يابد.

سراسر حياتم را تا اين لحظه گذرانده ام,

تا چنين روزي فرا رسد,

اين لحظه, اين روز, همچون لحظه هاي ديگر در طول ابديت خوب و گرامي است...

بر آنم كه از اين روز و لحظه لحظه آن,

بهشتي زميني بيافرينم.

امروز روز بخت من است.

                                                                        (( دان كاستر ))

عشق بورزيد

جايي كه عشق باشد, انسان هست, و خدا هست.

كسي كه در عشق شادي مي يابد, در انسان شادي مي يابد و در خداوند شادي مي يابد.

خدا عشق است.پس عشق بورزيد.

بدون تبعيض, بدون زمان مشخص, بدون پيش فرض, بدون ترس از رنج, عشق بورزيد.

 

                                                                                            (( پائولو كوئليو ))

خدا با ماست

 

رسيدن به خداوند, با او بودن در تمامي ابعاد زندگي است. نه فقط در شرايط ممتازي همچون

لحظات ارتباط با خدا يا نيايش. همواره بايد خداوند را تجربه كرد.هر موقعيتي براي درك او و

گفتن اينكه " خدا با ماست " مناسب است.

كليد عرفان, تلاش براي ديدن چيزي است كه در پس هر چيز نهفته است كه پايداري و مقاومت

 است. باز نايستادن در سطح و هر چيز را يك نماد, يك نشانه, يك آيين, يك نگاره دانستن است.

براي كسي كه خداوند را تجربه مي كند  ,جهان يك پيام عظيم است.

                                                                                        (( لئوناردو بوف ))

 

عشق حري بيهوده نيست

زيبا ترين حرفت را بگو

شكنجه پنهان سكوتت را آشكار كن

و هراس مدار از آن كه بگويند  

ترانه بيهودگي نيست  

چرا كه عشق  

حرفي بيهوده نيست  

 

حتي بگذارآفتاب نيز برنيايد

به خاطر فرداي مااگر  

بر ماش منتي است  

چرا كه عشق 

   خود فرداست

خود هميشه است  

بيشترين عشق جهان را به سوي تو مي آورم  

از معبر فريادها و حماسه ها 

چراكه هيچ چيز در كنار من  

از تو عظيم تر نبوده است  

كه قلبت

چون پروانه يي  

ظريف و كوچك وعاشق است

 

(( شاملو ))  

 

عناصر عشق

عشق از نه عنصر اصلي تشكيل شده است :

 

بردباري :         " عشق بردبار است "

مهرباني :         " عشق مهربان است "

سخاوت :          " عشق در آتش حسد نمي سوزد "

فروتني :           " غرور ندارد "

ظرافت :           " عشق اطوار ناپسنديده ندارد "

تسليم :             " نفع خود را خواهان نيست "

تسامح :            " خشم نمي گيرد "

معصوميت :       " سوئ ظن ندارد "

صداقت :           " از ناراستي شاد نمي شود اما با راستي به شعف مي آيد "

 

                                                                 (( پائولو كوئليو _ عطيه برتر ))

عشق دگرگون مي كند

عشق هرگز خطا نمي كند و زندگي تا زماني كه عشق هست به خطا نمي رود. در بنيان تمامي

مخلوقات عشق همچون عطيه برتر حاضر است.زيرا هنگامي كه هر چيز ديگري به پايان

مي رسد, عشق مي ماند. عشق اين جاست, در اكنون ما حاضر است, در همين لحظه.چيزي

نيست كه پس از مرگ نزد ما بيايد.برعكس اگر اكنون به دنبالش نگرديم و تمرين اش نكنيم

هنگام پيري كمترين فرصت ها را براي آموختن عشق ورزي داريم.بدترين سرنوشتي كه

ممكن است كسي داشته باشد,تنها زيستن و تنها مردن است, بدون عاشق شدن و بي معشوق

 بودن. نيروي اراده انسان را دگرگون نمي كند.زمان انسان را دگرگون نمي كند.عشق

 دگرگون مي كند.

                                                              (( پائولو كوئليو _ عطيه برتر )) 

اي ستاره ها

ای ستاره ها كه بر فراز آسمان                              با نگاه خود اشاره گر نشسته ايد

ای ستاره ها كه از ورای ابرها                                بر جهان ما نظاره گر نشسته ايد

 آری اين منم كه در دل سكوت شب                      نامه های عاشقانه پاره می كنم

ای ستاره ها اگر بمن مدد كنيد                              دامن از غمش پر از ستاره می كنم

 ای ستاره ها چه شد كه در نگاه من                    ديگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد؟

ای ستاره ها چه شد كه بر لبان او                         آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد؟

 جام باده سرنگون و بسترم تهی                            سر نهاده ام بروی نامه های او

سر نهاده ام كه در ميان اين سطور                       جستجو كنم نشانی از وفای او

 ای ستاره ها مگر شما هم آگهيد                          از دو روئی و جفای ساكنان خاك

كاينچنين بقلب آسمان نهان شديد                          ای ستاره ها، ستاره های خوب و پاك

 من كه پشت پا زدم به هر چه هست و نيست     تا كه كام او ز عشق خود روا كنم

لعنت خدا به من اگر بجز جفا                                     زين سپس بعاشقان باوفا كنم

 ای ستاره ها كه همچو قطره های اشك              سر بدامن سياه شب نهاده ايد

ای ستاره ها كز آن جهان جاودان                           روزنی بسوی اين جهان گشاده ايد

 رفته است و مهرش از دلم نمی رود            ای ستاره ها، چه شد كه او مرا نخواست؟

ای ستاره ها، ستاره ها، ستاره ها                      پس ديار عاشقان جاودان كجاست؟

                                                                                                                     

                                                                                                                           (( فروغ فرخزاد ))

 

خداو عشق و انسان

انسان خوشبخت انساني است كه خداوند را درون خود دارد. ( پائولو كوئليو )

 

روح جهان بخشي از روح خداوند است و روح خداوند روح خود انسان است و بدين ترتيب

مي تواند معجزه كند. ( پائولو كوئليو )

 

ما تجلي انديشه خداونديم. ( اسكار وايلد )

 

بسيار عشق ورزيدن يعني براي ابد زيستن.زندگي جاويد سراسر به عشق پيوسته است. (كوئليو)

 

خداوند سايه انسان است. همان گونه كه سايه حركات بدن را تكرار مي كند, خداوند حركات

 روح را تكرار مي كند. ( الي ويسل )

 

مهم نيست كه ديگران ما را چگونه قضاوت ميكنند; بلكه مهم اين است كه ما در خلوتي سرشار

 از صداقت ودر نهايت قلب مان خويشتن را چگونه داوري مي كنيم. (نادر ابراهيمي )

 

آيا به خاطر آن كه يك روز آب در ياها تمام شود امروز حق است كه از كشتي راندن بر

 درياها چشم بپوشيم؟  (نادر ابراهيمي )

 

براي كشف اقيانوسهاي جديد بايد شهامت ترك ساحل آرام خود را داشته باشيد. اين جهان,

 جهان تغيير است نه تقدير.  ( تولستوي )

 

از ميان كساني كه براي دعاي باران به تپه ها مي روند تنها آنان كه با خود چتر مي برند به

 كار خود ايمان دارند.   ( انتوان چخوف )